Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Τότε και τώρα Νο.10

Είναι λίγες ημέρες που έχω ξεκινήσει να ανατρέχω στο αρχείο μου, ανακατεύοντας σημειώσεις, αναθαρρεύοντας σκέψεις, ανασκαλεύοντας ψηφιακό φωτογραφικό υλικό περίπου έξι χιλιάδων φωτογραφιών, καταλήγοντας σε έναν ξεχασμένο φάκελο με απεικονίσεις περασμένων αιώνων, με τις αντίστοιχες των ημερών μας.
Κάτι δείχνει να μεταβάλλεται στην ολοσχερή έλλειψη ελεύθερου χρόνου μου, στην διαδικτυακή διάθεση των "Χαμπεριών", στην ανανεωμένη σαν αναγκαιότητα εσωτερική δίψα για προσωπική αναζήτηση-ολοκλήρωση και τέλος στο εκ νέου κάλεσμα της ίδιας της Πόλης.
Ώσπου να κατασταλάξουν μέσα μου όλα όσα πρόκειται προσεχώς να συμβούν, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας ένα ελάχιστο κομμάτι του φωτογραφικού υλικού μου και να συνταξιδέψουμε στην 10η συνέχεια του "Τότε και τώρα"!

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Στην Μονή του Πατριάρχη

Η καθημερινότητα μπορεί να βιώνεται μέσα από διαφορετικές καταστάσεις, διαφορετικά πρίσματα, ανάλογα με τις προτεραιότητες και τις ανάγκες του καθενός. Ίσως την τουρκική καθημερινότητα να μονοπωλούν κυρίως η παρερχόμενη εκλογική αναμέτρηση, οι κινήσεις νοθείας που την συνόδευσαν, η οικονομική ανασφάλεια της εποχής, η ασάφεια για το μεσοπρόθεσμο μέλλον και άλλα πολλά ακόμη. Υπάρχουν όμως και πτυχές που ξεφεύγουν κάπως από το καθημερινό περιεχόμενο, την υλική υπόσταση και την καταναλωτική ευμάρεια και καταδεικνύουν ξεκάθαρα ένα διαχρονικό πνευματικό υπόβαθρο που μεμιάς εξαφανίζει τις υλικές έννοιες, αγγίζει την καρδιά, δωρίζει χαρά ζωής.
Άπλετη τέτοια χαρά βίωσα για πολλοστή φορά, περιπλανώμενος σε μαχαλάδες, οπλισμένος με την φωτογραφική μηχανή μου παραμάσχαλα, "οσμιζόμενος" την ιδιαιτερότητα που τούτα τα ευλογημένα χώματα έφεραν και πάλι στην επιφάνειά τους.
Απλές γειτονιές στα βάθη της ασιατικής πλευράς της Πόλης που δεν προδιαθέτουν για κάτι μοναδικό. Κι όμως...

Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Πολιτικές εξελίξεις, εκτιμήσεις και βυζαντινές τακτικές

Τόσα χρόνια δημοσιεύσεων στα ΧΑΜΠΕΡΙΑ και ποτέ δεν μπήκα στον πειρασμό ευθείας ανάλυσης πολιτικών γεγονότων και εξελίξεων. Ως τώρα προτιμούσα να εκφράζω τις εκτιμήσεις μου για όλα αυτά σε προσωπικές συζητήσεις και κατ' ιδίαν επαφές. Θα ήταν κρίμα όμως να μην υπάρχει μια ανάλογη παρουσίαση στα ΧΑΜΠΕΡΙΑ, κυρίως με την δική μου ματιά και σίγουρα διαφορετική από εκείνη των "τουρκολόγων" και των ειδικών που τα άρθρα τους κατακλύζουν το διαδίκτυο και τις εφημερίδες. Αφορμή στάθηκε η παραίτηση του Τούρκου πρωθυπουργού, Αχμέτ Νταβούτογλου, και οι εικασίες κόντρας του με τον πρόεδρο της χώρας, οι εξελίξεις που θα ακολουθήσουν εσωκομματικά και ευρύτερα αλλά και η ταυτόχρονη μελέτη μου σε θέματα βυζαντινής διπλωματίας και τακτικής.
Ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της Τουρκίας σε παλαιότερη φωτογραφία. Υπάρχει όντως κρίση στις σχέσεις τους ή απλά παρουσιάστηκε μια θαυμάσια ευκαιρία;

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Άδεια η Πόλη...που πήγαν όλοι;

Βρισκόμενος ακριβώς στα μέσα του Βοσπόρου, αντικρίζοντας από την μια πλευρά τον Πύργο του Λεάνδρου, την ακτογραμμή του Üsküdar, στο βάθος την γέφυρα του Βοσπόρου και από την άλλη μερία την ιστορική χερσόνησο με την Αγία Σοφία και με τα άλλα ιερά και σπουδαία κτίσματα, νοιώθω άξαφνα την ανάγκη να γράψω για όσα συμβαίνουν γύρω μου. Το σαράκι της περιηγητικής καταγραφής και της αποτύπωσης της στιγμής στην Πόλη δεν με εγκαταλείπει ποτέ. Το tablet, ως συνοδευτικό της φωτογραφικής μου μηχανής, βγαίνει από την θήκη του και ξεκινώ να πράττω κάτι που μαλλον από καιρό είχατε λησμονήσει. Μία ακόμη ανάρτηση.
Ένα σχεδόν άδειο καράβι σε ώρα αιχμής, κίνητρο για συγγραφή και σκέψεις

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

Χρόνια πολλά καλό μου Blog No.5

Ήταν 11 Γενάρη του 2011 όταν σε ένα διαμέρισμα στο Μπέιογλου σκέφτηκα και έπραξα την δημιουργία του ΤΙ ΧΑΜΠΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ; . Θυμάμαι εκείνο το ηλιόλουστο μεσημέρι σαν να ήταν μόλις χθες παρά το ότι βρισκόμαστε πλέον στο 2016. Ο χρόνος μοιάζει να κύλησε τόσο γοργά. Το ίδιο και η ζωή μου. Ήρθα, εγκαταστάθηκα, έφυγα, ξαναεγκαταστάθηκα, παντρεύτηκα, πήρα γενναίες αποφάσεις, ρύθμισα την ζωή μου με τον δικό μου τρόπο.
Ένας ακόμη διαδικτυακός χρόνος πέρασε και για ακόμη μια φορά μου δίνεται η ευκαιρία να γράψω μερικές σκέψεις και να προσπαθήσω να αποτυπώσω μερικά συναισθήματα από την χρονιά που πέρασε και μερικά άλλα από τα βάθη της καρδιάς μου. Για αυτό τα παρακάτω γραφόμενα ίσως παρουσιαστούν λίγο σκόρπια, λίγο ανακατεμένα, όπως οι σκέψεις μου έρχονται στον νου.

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Στον καθεδρικό ναό της Αγίας του Θεού Σοφίας

Έχουν σχεδόν περάσει πεντέμισι χρόνια από όταν βρέθηκα για πρώτη φορά στην Πόλη και εισήλθα στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας, δίχως τότε να καταλάβω και πολλά πράγματα από όσα αντίκρισα. Ακολούθησε η εγκατάσταση στην Πόλη, δεκάδες μετέπειτα επισκέψεις στον ναό καθώς και η δημιουργία του ΤΙ ΧΑΜΠΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ;.
Στις συνεχείς δημοσιεύσεις η παρουσίαση της Αγίας Σοφίας ήταν πάντα στην σκέψη μου αλλά διαρκώς ακυρώνονταν, αρχικά επειδή θεωρούσα τον εαυτό μου ανάξιο και ακατάλληλο για να καταλάβω και να περιγράψω τον ναό και μετέπειτα διότι έκρινα ότι δεν είχε έρθει η στιγμή να το πράξω.
Η σχέση μου με την Αγία Σοφία, όπως άλλωστε και με την υπόλοιπη Πόλη, δεν αποτυπώνεται με αποστήθιση κειμένων και αντιγραφή πληροφοριών αλλά με τρόπο βιωματικό που μου επιτρέπει όχι απλά να περιγράφω έναν ναό ή μια τοποθεσία αλλά να την νοιώθω μέσα μου, να είναι κτήμα μου, να είναι ο ίδιος μου ο εαυτός.
Και μόνο το αντίκρισμα του ναού της Αγίας Σοφίας προκαλεί ρίγη συγκίνησης, θαυμασμού και αποτελεί το κτίσμα που μαγνητίζει την ματιά από κάθε σημείο της Πόλης

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

Ήλιος και Σελήνη

Η Πόλη είναι διάσπαρτη από οθωμανικές κατασκευές του παρελθόντος ως αιώνια σύμβολα δυναστείας, πλούτου, δύναμης, κομψότητας και φιλανθρωπίας, ικανές να προκαλούν δέος και θαυμασμό ως τις μέρες μας. Υπάρχουν όμως και άλλα κίνητρα δημιουργίας τέτοιων σπουδαίων έργων και ίσως τα ευγενέστερα αυτών, η αγάπη και ο έρωτας, αποτελούν αφετηρία, πηγή έμπνευσης και κινητήρια δύναμη για την διαχρονική παρουσία των κατασκευών που θέλησα να περιηγηθώ και να σας παρουσιάσω. Πρωταγωνιστές σε τούτη την ιστορία αγάπης είναι ο μέγιστος αρχιτέκτονας Μιμάρ Σινάν και η πριγκίπισσα Μιχριμάχ, κόρη του σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή.
Σύμβολα αγάπης καταφέρνουν να γίνουν σύμβολα ολόκληρων περιοχών